เรื่องย่อ : คือหัตถาครองพิภพ

(1/2) > >>

♫เรยา..ก๋ากั่น♫:
นิยายเรื่องนี้เป้นบทประพันธ์สร้างชื่อ ของ น้ำอบ และเป็นละครดังของช่อง 7 เมื่อยุคสิบกว่าปีก่อนค่ะ วันนี้เอาใจคอนิยายไทยโดยเฉพาะเลย  :)



โปรยปกหลัง (ฉบับพิมพ์โดยสนพ.ดอกหญ้า)

ผู้หญิง...
คล้าย ดั่งเพ็ญจันทร์บนฟากฟ้า สวยสง่า สุกสกาว
หากเร้นซ่อนด้านที่มืดดำไว้ต่อ โลก ตลอดกาล
...
ด้านที่หม่นเศร้า ขมขื่นและสูญเสีย
ด้านที่โดด เดี่ยว เคว้งคว้างและโหยหา
ด้านที่อำมหิต ริษยาและอัปยศ

นี่คือ นาฏกรรมอันถูกลิขิต...จากความทะเยอทะยานและตัณหา
เพื่อขึ้นสู่เกียรติยศ อันสูงสุดของชีวิต
...จากความรัก ความศรัทธา ที่อาจได้มาเพียงความว่างเปล่า
...จากปฏิภาณและการแสวงหา
เพื่อลุถึง ซึ่งอิสรภาพและการปลดปล่อย
...
เป็นนาฏกรรมอันกำหนดบงการโดยผู้หญิง
...ผู้หญิง ที่อ่อนหวาน ละมุนละไม
...
ด้วยหัตถาอันบอบบางแห่งนางนี้
จักครอง เรือน ครองรัก และครองคน!



เรื่องย่อ

นวนิยาย ย้อนยุค บอกเล่าถึงชีวิตของลูกผู้หญิงคนหนึ่ง...นาม'สะบันงา'
ซึ่งเริ่ม ต้นจากการเข้ามาเป็น 'บ่าวขัดดอก' ในบ้านท่านเจ้าพระยา...
ชะตาชีวิตพลิก ผัน ได้พบกับความรักและการพลัดพราก...ความสุขและความทุกข์ ...
ความหวาน ชื่นและความขื่นขม...ดังทุก ๆ ชีวิตจะพึงพานพบ
จนกลายเป็นคุณหญิง มีผู้คนนับหน้าถือตาในที่สุด

เรื่องราวเริ่มต้นในรัชสมัยรัชกาลที่ ๖
"สะบันงา" สาวน้อยวัย ๑๖ ถูกนำมามอบให้อยู่รับใช้คุณหญิงศรี...
ภริยา พระราชทานของเจ้าพระยาสมิติภูมิ หรืออดีตมิสเตอร์สมิทธิ์ ชายชาวอังกฤษผู้เข้ามารับราชการในกรุงสยามตั้งแต่รัชกาลที่ ๕ จนได้รับบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าพระยาสมิติภูมิ

คุณหญิงศรีนั้นพอใจ สะบันงา ด้วยเห็นว่าเป็นเด็กซื่อและมีแววเฉลียวฉลาด
เมื่อน้องชายต่างบิดาของเธอ...ศุกล มีท่าทีว่าชอบพอสาวน้อยเธอก็สนับสนุน
แต่ ก็ติดอยู่ที่ท่านพระยา สามีของท่านก็พึงพอใจสะบันงาเช่นกัน

ในวันที่ ศุกลนัดหมายจะพาสะบันงาหนี พระยาสมิติภูมิได้สั่งให้ลูกน้องจัดการกำจัดศุกลเสีย
แต่คุณหญิง ศรี...ซึ่งเพิ่งให้กำเนิดลูกสาวได้ไปเห็นเหตุการณ์เข้า
จึงถูกทำร้ายปาง ตาย และได้รับการช่วยเหลือจากนางเมี้ยน หญิงรับใช้ผู้ภักดี
พาไปรักษาตัว จนหายดีแต่ก็กลายเป็นคนวิกลวิการ หน้าตาอัปลักษณ์ไป

จึงเกิดเป็นข่าว ร่ำลือว่าคุณหญิงศรีนั้นหนีตามน้องชายต่างบิดาไป...
สะบันงาแม้ไม่เชื่อ ตามนั้นแต่เธอก็ยังคลางแคลงใจในการหายไปโดยไร้ร่องรอยของศุกล

ต่อมา นางเมี้ยนได้พาคุณหญิงศรีกลับมาขออาศัยอยู่ที่สวนกล้วยท้ายบ้าน
และบอกกับใคร ๆ ว่าคุณหญิงศรีเป็นพี่สาวที่พิการและสติไม่ดี จึงไม่อยากยุ่งกับใคร

สะบันงาได้รับความรักและการยกย่องจากท่านพระยา สมิติภูมิ แต่เธอก็ยังคงเจียมตัว
เฝ้าซื่อสัตย์ต่อคุณหญิงศรีอยู่เสมอ ไม่ยอมรับตำแหน่งคุณหญิง

ต่อมาเธอก็ให้กำเนิดทายาทให้กับพระยาสมิติ ภูมิ เป็นหญิงสาม ชายหนึ่ง...
พริ้มเพรา แพรวพรรณราย...พราวพิลาส...และพฤกษ์...ตามลำดับ

นอกจากนี้ ก่อนที่เธอจะมีบุตรชายคนสุดท้องนั้น แม่เดือนเมียบ่าวอีกคนหนึ่งของท่านพระยาก็ให้กำเนิดบุตรชายหนึ่งคนคือ "พจน์"

ในขณะที่ธิดาสาวของคุณหญิงศรีกลายเป็นเด็กปัญญาอ่อนและถูก ฆาตกรรมจนเสียชีวิตในวัยแรกรุ่น

วันหนึ่ง เด็ก ๆ พากันไปเล่นท้ายสวนและขุดพบกระดูกที่บ่งบอกว่าเป็นโครงกระดูกของศุกล
เพราะ มีแหวนทองเป็นหลักฐาน
สะบันงาจึงคาดคั้นถามความกับสามีของเธอ...

ใน ขณะที่เธอรู้สึกโล่งใจที่ได้รู้ความจริงว่าที่แท้ศุกลมิได้ผิดสัญญาต่อ เธอ...
เจ้าพระยาก็เกิดอาการโรคหัวใจกำเริบและสิ้นลมจากไปในที่สุด

เมื่อ สะบันงาไปกราบคุณหญิงศรี คุณหญิงก็บอกให้เธอดำรงตำแหน่ง "คุณหญิง" ให้สมภาคภูมิเถิด เพราะเธอต้องทำหน้าที่ในการครองบ้าน ครองคนต่อไป

ชะตา ชีวิตของลูก ๆ แต่ละคนของสะบันงานั้น แตกต่างกันตามแต่กรรมจะกำหนด...

พฤกษ์ ถูกพี่ต่างแม่ฆ่า...(ท่านพระยาเคยมีเมียบ่าวชื่อสังวร แต่เมื่อเธอท้องก็ถูกคุณหญิงศรีกลั่นแกล้งและขับไล่ออกจากบ้าน เมื่อสังวรคลอดลูกชายหล่อนก็ฝากความแค้นนี้ไว้กับลูกชายเต็มที่...ก่อนจะตาย จากไปด้วยโรคร้าย...เมื่อเติบโตขึ้นเด็กหนุ่มจึงกลับมาที่บ้านเจ้าพระยาแล้ว ทำการแก้แค้นโดยการจับพฤกษ์ไปทรมานจนเสียชีวิต ส่วนตัวเขาเองก็ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจยิงตาย)

พริ้มเพรานั้นแม้จะได้ไป ร่ำเรียนถึงเมืองนอกแต่เมื่อกลับมาก็หันไปเอาดีทางธรรม...
ถือศีลบวชชี อยู่ที่วัดป่าในแถบอีสานตลอดชีวิต

แพรวพรรณรายเป็นตัวแทนบิดาไปรับ มอบมรดกจากป้า - -เลดี้แรนดอล
เป็นไร่ชามูลค่ามหาศาลในเมืองดาร์จิลิง - อินเดีย
และพบรักกับผู้จัดการไร่ซึ่งเป็นหลานชายของท่านลอร์ด สามีของป้า

พราวพิลาส มีสัมพันธ์กับ "ศีล" เด็กหนุ่มที่ท่านพระยาอุปการะไว้และให้ดูแลกิจการการค้าของตระกูล...ความ สัมพันธ์นี้กลายเป็นปัญหาใหญ่เพราะศีลนั้นแต่งงานแล้วกับเมขลา...หญิงสาวผู้ ทะเยอทะยาน เพื่อนร่วมชั้นของพริ้มเพรา





นิยายเรื่องนี้เคยถูกสร้างเป็นละครทีวีมาแล้ว  และแว่ว ๆ ว่ากำลังจะถูกรีเมคอีกแล้ว
ก็สมควรหรอกค่ะ เพราะอ่าน ๆ ไปก็รู้สึกอยู่เหมือนกันว่า...เนื้อหาเรื่องราวในนิยายมันช่างเหมาะที่จะ สร้างเป็นละครร้อยตอนจบได้สบาย ๆ เลย

มีเรื่องมีราว ซับซ้อนเกิดขึ้นมากมาย...
ถ้าให้เล่าจนหมดทั้งสองเล่มก็ดูเหมือน ว่า...สามวันสามคืนก็คงไม่จบ...
แต่ก็ชอบนะคะ นิยายโบราณ ๆ แบบนี้...
แต่ ถึงจะเป็นนิยายย้อนยุคและยืดยาวอย่างที่บอก การดำเนินเรื่องค่อนข้างรวดเร็วทีเดียว แถมละเอียดลออชนิดที่คนอ่านไม่ต้องคาดเดาเหตุการณ์อะไรเลย

ในเรื่อง ผู้เขียนเขาได้แทรกเหตุการณ์สำคัญ ๆ ทางประวัติศาสตร์ไว้ตลอด...อย่างการสวรรคตของในหลวงรัชกาลที่ ๖...การเปลี่ยนแปลงการปกครองและการสละราชบัลลังก์ในสมัยรัชกาลที่ ๗...สงครามโลก...ฯลฯ

และในช่วงหลัง ๆ เมื่อพริ้มเพรา...ธิดาสาวคนโตของสะบันงาหันไปศึกษาและปฏิบัติธรรม...
เธอ ก็ได้สอดแทรกข้อคิดธรรมะ คำสอนของพระอาจารย์ต่าง ๆ ไว้อย่างกลมกลืนและสอดคล้อง
ทำให้ผู้อ่านได้รับรสแห่งพระธรรมและน้อมนำ ไปปฏิบัติตามได้ด้วยอีกต่างหาก

ในเล่มแรกเรื่องราวจบลงที่...พราว พิลาสได้รับอิสระและเป็นสุขจากการปลดเปลื้อง ปล่อยวางของตัวเอง

ใน ขณะที่สะบันงาก็คิดได้ว่าอะไรจะเกิดก็ให้เกิด...ความสุขความเศร้าจะยังคงมี เข้ามาในชีวิต...แต่ไม่มีสิ่งใดจีรัง

ในเล่มหลัง...ผู้เขียนได้ปรารภ ไว้ในหน้าคำนำว่า เมื่อสูญเสียบุตรชายคนโต(ธรรม์ โทณะวณิก) เธอคิดว่าจะเลิกเขียนหนังสือ หากเธอก็คิดได้ในกาลต่อมาว่า...เธอต้องเขียนต่อไป เพราะ..."อนุสาวรีย์ของลูกไม่ใช่น้ำตาที่แม่หลั่งมาทุกวัน หากเป็นผลงานของแม่ต่างหาก...
แม่เขียนเรื่อง"คือหัตถาครองพิภพจบสากล" ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าพระเอกของเรื่องเป็นเด็กชายน่ารักอีกคนหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ธรรม์ เขียนแบบถอดใจเขียน เหมือนงานทุกชิ้นของแม่..."


ขอขอบคุณที่มา : http://www.bloggang.com"Thank You" from 1 Member

Chanel:
 <TKS2 <TKS2 <TKS2 <TKS2 :-[ :-[ :-[ :-[

ขนมเค้ก:
 :) :) :) :) :) :) :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[

เด็กน้อยตัวแสบ:
จำได้ว่าเคยดู แล้วก็ติดด้วย เป็นหนังช่อง 7  ;D

tigerroad197:
+1/1512 ให้ คุณ LaDy-GG ครับ

ขอบคุณมาก ๆ ครับ

 <TKS1  <TKS1  <TKS1

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป