ตัดกิเลส แต่ไม่อาจตัดกรรม...ท่าน ว.วัชรเมธี

ตัดกิเลส แต่ไม่อาจตัดกรรม

โดย ว.วชิรเมธี

   ในสมัยพุทธกาล พระพุทธองค์ทรงมีพระอัครสาวกขวาซ้ายสองรูปคอยช่วยงานในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาอย่างแข็งขัน อัครสาวกเบื้องขวาชื่อพระสารีบุตร เป็นเลิศทางด้านปัญญา อัครสาวกเบื้องซ้ายชื่อโมคคัลลานะ เป็นเลิศทางด้านอิทธิฤทธิ์ พระมหาสาวกทั้งสองท่านนี้เป็นผู้มีศักยภาพสูงมากในการแบ่งเบาภาระของพระพุทธองค์ ทั้งยังเป็นเสมือนแม่ทัพธรรมฝ่ายบู๊และฝ่ายบุ๋นที่มีชื่อเสียงก้องกระจายไปในทิศทั้งสี่

   พระพุทธศาสนาแม้จะเป็นศาสนาน้องใหม่ในครั้งพุทธกาล แต่ก็เป็นศาสนาน้องใหม่ที่มาแรงที่สุด เพราะเป็นศาสนาแห่งปัญญา ให้เสรีภาพในการนับถือ การวิพากษ์วิจารณ์ ไม่เน้นการบังคับศรัทธา หรือไม่พึ่งคุณวิเศษเวทไสย์ ใครมีปัญญาก็สามารถเข้าถึงพุทธศาสนาได้ง่ายๆ เริ่มต้นโดยการรู้จัก "พึ่งตนเอง" (อัตตาหิ อัตตโน นาโถ) ในการทำมาหากินเป็นเบื้องต้น จนไปถึงขั้นสูงสุดคือการพึ่งตัวเองในการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ที่เราทุกคนที่เป็นชาวพุทธต้องปฏิบัติเอง เห็นผลของการปฏิบัติด้วยตนเอง ไม่มีใครเป็น "นอมินี" ใครได้ในทางธรรม สอดคล้องกับที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า

   "เราตถาคตเป็นแต่เพียงผู้บอกทาง ความเพียรเป็นกิจที่เธอทั้งหลายต้องทำเอง"

ด้วยคุณลักษณ์พิเศษเช่นนี้ นักบวชต่างลัทธินิกายจึง "ริษยา" พระพุทธศาสนา และคอยมองหาช่องทางที่จะ "สอย" บุคคลสำคัญๆ ของพุทธศาสนาอยู่ตลอด จนในที่สุดก็สบช่องจนได้ อยู่มาวันหนึ่ง พวกเขาพิจารณาว่าพระมหาโมคคัลลานะนั้นเป็นผู้มี "อิทธิฤทธิ์" คนจึงมาขึ้นต่อท่านจนหัวกระไดไม่แห้ง ถ้ากำจัดท่านได้ พระพุทธเจ้าก็คงจะไม่นำแรงแสงกล้าเป็นที่จับตามากนัก ด้วยมติเอกฉันท์เช่นนี้ พวกเขาจึงลงขันฆ่าพระมหาสาวกเบื้องซ้ายด้วยการจ้างนักเลงหัวไม้หลายคนให้พากันไป "เก็บ" ท่าน พวกนักเลงหาช่องอยู่ไม่นานก็ได้โอกาสพากันไปล้อมกุฏิพระมหาโมคคัลลานะ แต่ด้วยความที่ท่านเป็นผู้มีอิทธิฤทธิ์ จึงทำอะไรท่านไม่ได้ ท่านเหาะหนีรอดไปได้ถึงสองครั้ง แต่ครั้นมาถึงครั้งที่สาม พวกโจรก็มาซุ่มรอท่านอยู่ที่หน้ากุฏิอีก พระเถระจึงเข้าฌานพิจารณาดูก็พบว่า ที่พวกโจรไม่ยอมรามือตามมาราวีอยู่แล้วอยู่เล่านี้ เป็นเพราะ "เศษกรรม" ที่ท่านเคยทำไว้ในอดีตชาติ ครั้นเห็นว่าเป็นเวลาที่ "กรรม" จะ "สนองกรรม" เช่นนี้แล้ว คราวนี้ท่านจึงนั่งสมาธินิ่งอยู่ภายในกุฏิ พอพวกโจรกรูกันขึ้นมา คราวนี้ท่านจึงยอมให้พวกโจรรุมทุบจนร่างแหลกละเอียดเป็นจุณไปในพริบตา

   เมื่อท่านนิพพานไปในลักษณะ "ศพไม่สวย" ทั้งๆ ที่เป็นถึงพระอรหันต์ผู้ทรงฤทธาอานุภาพแท้ๆ จึงมีผู้ไปทูลถามพระพุทธเจ้าว่าเป็นเพราะเหตุใด พระพุทธองค์ทรงเล่า "กรรมแต่ปางก่อน" ให้ภิกษุทั้งหลายฟังว่า

   ในชาติก่อน พระมหาโมคคัลลานะเคยเกิดเป็นชาวบ้านธรรมดาๆ คนหนึ่งที่พ่อแม่รักมาก ต่อมาเมื่อโตเป็นหนุ่มได้แต่งงานแล้วเกิดอาการ "หลงภรรยา" ขึ้นสมอง ถูกภรรยายุให้ทำร้ายพ่อแม่ตัวเอง จึงหลอกพาพ่อแม่ไปทำธุระต่างจังหวัด ระหว่างทางก็แอบปลอมเป็นโจรปล้นเกวียนแล้วทุบพ่อแม่ตายคามือตัวเอง เมื่อพ่อแม่สิ้นแล้วจึงมารู้ทีหลังว่าตัวเองถูกภรรยาเป่าหูจนเสียผู้เสียคน ฆ่าได้แม้กระทั่งพ่อแม่บังเกิดเกล้า แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าร้องไห้เสียใจและฆ่าภรรยาตายไปอีกคนหนึ่ง

ด้วยเศษกรรมที่เคยหลงภรรยาจนต้องฆ่าพ่อแม่สังเวยความหลงคราวนั้นเอง แม้เขาจะได้ชดใช้กรรมมาหลายชาติภพ และสั่งสมบุญญาบารมีมาไม่น้อย จนเป็นเหตุให้ในชาติสุดท้ายได้มาเกิดเป็นพระอัครสาวกเบื้องซ้ายของพระพุทธเจ้า ผู้มีฤทธาอานุภาพเป็นเลิศ ทั้งๆ ที่ทรงฤทธาปาฏิหาริย์เช่นนี้แหละ เมื่อ "กรรมตามทัน" ท่านก็ไม่สามารถหนีกรรมพ้น จึงต้องยอมรับกรรมแต่โดยดี ชีวิตจึงชดใช้ด้วยชีวิต

   พระอรหันต์ท่าน "ตัดกิเลส" ได้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้ว ทุกข์เพราะกิเลสไม่สามารถเล่นงานท่านได้อีก แต่ท่านยังไม่สามารถ "ตัดกรรม" ที่เคยทำไว้ในปางก่อนได้เลย ด้วยเหตุนี้เอง ผู้รู้จึงกล่าวว่า "ไม่มีพลังใดเสมอด้วยพลังกรรม" หรือ "แผ่นดินที่จะหนีกรรมพ้นแม้เพียงเท่าปลายขนทรายในโลกนี้ไม่เคยมี"

หลักการเรื่องกรรมและการให้ผลของกรรมก็เป็นเช่นนี้ พิธีตัดกรรมที่ทำๆ กันอยู่นั้น จึงแทบ ไม่เกี่ยวอะไรกับพระพุทธศาสนา แม้จะมีพระสงฆ์ร่วมด้วยจำนวนมาก แต่พระมากๆ ก็ไม่ใช่หลักประกันว่า สิ่งที่พระทำจะเป็นกิจกรรมของพระพุทธศาสนาเสมอไป

"Thank You" from 1 Member

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ตัดกิเลส แต่ไม่อาจตัดกรรม...ท่าน ว.วัชรเมธี (อ่าน 3240 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้